Popsyz [Dui] ::: All GLORY to GOD

Moved from MSN Space few years ago

China: Hong Kong – Kawloon (V) – มองดูจีนปี 2011 วันที่ 5 (ฮ่องกง)

on October 18, 2011

แพลนไว้ว่า วันนี้จะไปเที่ยว Disney Land ที่ฝั่งฮ่องกง (เพราะเริ่มเบื่อ ซิมซาจุ่ย และฝั่งเกาลูนแล้ว มาฮ่องกง 3 รอบ อยู่มันที่เดิมๆ ทำแบบเดิมๆ แต่ตรงย่าน Nathan ตัด Jordan)
แต่จากการใช้พลังงานมาอย่างโชกโชน 4 วัน ในต่างแดน วันที่ 5 จึงตื่นสายเป็นอย่างมากกกก ทั้งเราทั้งชะ ตื่นมามองนาฬิกาที่ 10 โมง แล้วยังอิดออด กว่าจะลุก ด้วยเมื่อยขาจากเมื่อวันก่อนๆ สะสม ทำให้ไป Check Out ออกจากโรงแรมด้วยเวลาเกือบเที่ยง น้านนน คุ้มค่าโรงแรมจริง อะไรจริง

เหลือเวลาไม่กี่ชั่วโมงแล้ว ก็ยังอยากไปนะ แต่เราก็เดินหาของกิน วนเวียนไปมาละแวกที่อยู่ เลยลืมคิดถึง Disney Land Hong Kong และหน้าตาเหล่า Mickey Mouse และสหายทั้งหลายไปสนิท

เริ่มมื้อแรกด้วยข้าวมันไก่ที่ราคา 10 เท่าของเมืองไทย แต่ก็โอเคนะ รสชาดช้ายยด้าย แล้วก็เดินตะลุยชอปๆๆๆๆ เป็นบ้าเป็นหลัง อย่างไม่รู้ทิศทาง หลงก็อาศัยกางแผนที่เอา ดีว่าที่นี่ถนนเหมือน New York เป๊ะ ถนนอะไร ตัดอะไร แยกเท่าไหร่ คลำได้ไม่ยาก เงินที่แลกมาเองน้อยนิด หายไปประมาณ 3 พัน เหลือเงินไม่มาก แต่ก็ยังสนุกดี

ร้านเสื้อผ้าที่นี่ ข้างถนน ห้องแถวต่างๆ ก็ราคาเท่าในห้างเมืองไทย 2-3 พันอัพ ยิ่งร้านไหนแต่งสวยๆ น่าเดินนัก จับเสื้อขึ้นมา ล้วนแล้วเหยียบหมื่น (ไม่ใช่ยี่ห้อดังบ้านเรา) เราจึงเลือกชอปแบรนด์ฮ่องกงแทน เช่น BOSSINI, GIODANO, G2000 อย่างชะซื้อเสื้อโค้ท BOSS ตัวนึง 2 พันกว่า (ไม่ใช่ช่วงลดราคา) มาเห็นที่เมืองไทยตัวละ 6 พัน กางเกง GIO ของเราตกตัวละ 500 ที่เมืองไทยขาย 1,200 เวลามาเห็นที่เมืองไทย มันส์สะใจดี

ด้วยความที่ชอปอย่างไม่ได้วางแผน (เพราะกะไป Disney Land อย่างเดียว) ทำให้เดินสะเปะสะปะไปไกล ได้น้ำหอมมาประมาณ 10 ขวด เสื้อผ้าอีกนิดหน่อย แล้วก็สำนึกขึ้นได้ว่า เหลืออีก 15 นาทีจะได้เวลานัดหมาย ทำจะเดินกลับไปคงไม่ทัน เลยเรียก Taxi บอกไปแยก Jordan คนขับฟังไม่รู้เรื่อง ตายละ ลืมไปว่าชินกับการพูดอังกฤษที่ออกชื่อแบบสำเนียงไทย จอออ-แดนนน เลยต้องบอกใหม่ จอร์-แด้นนน เค้าถึงจะเข้าใจ ที่นึกขึ้นได้ เพราะก่อนหน้านี้ หลงทางหน้าร้านน้ำหอม แล้วถามทางไปถนน Nathan พนักงานร้านฟังเป็น Chatham ชี้ให้คนละทิศ หลงไปใหญ่

แท็กซี่พาขับอ้อม แล้วยังรถติดมากอีกอ่ะ พอถึงก็เกือบไม่ทัน แต่เฉียดจนชิน รอๆๆ ขึ้นเครื่อง กลับบ้าน นานอยู่

อ้อ ยังมีอีกเรื่องฮาๆ อีกอย่าง ชะกะเราได้นั่งริมหน้าต่างเครื่องบินด้วยกันละคราวนี้ ตอนกินข้าวการบินไทย เราขอไวน์ ชะขอเหล้าอะไรซักอย่างสีฟ้าๆ ผู้ชายที่นั่ง 3 ขอ Pepsi มองหน้า 2 สาวอย่างงงๆ เพราะกลิ่นแอลกอฮอล์แรงมาก เท่านั้นยังไม่พอ หัวหน้าชะฝากซื้อเหล้าสีๆ สวยๆ ไปแต่งบ้าน ปกติมันขนได้คนละขวดต่อ 1 passport ชะซื้อ 4 หรือ 6 ขวดจำไม่ได้ ฝากเพื่อนร่วมทัวร์ถือคนละขวด ฝากเราถือ 1 ขวด ตอนรูดการ์ด ผู้ชายคนดังกล่าวยืนต่อแถวซื้อขนม เห็นสาวๆ ถือเหล้าคนละขวด ทำหน้าเก๊กซิม (คงคิดในใจว่า กูเป็นผู้ชายยังไม่กินเลย ไอ้พวกผู้หญิงนี่ขี้เหล้าน่าดู เฮียในทัวร์ก็ยังแซวแบบนี้) เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เหตุการณ์บางอย่าง ทำให้เราเสียลุคต่อบางคนได้ชั่วขณะ 555

5 วันที่ผ่านไป กลับบ้านในภาวะน้ำล้อมกรุงเทพมหานครรอบด้าน เหนื่อยแต่ขอบคุณพระเจ้าสำหรับทุกสิ่ง ทีแรกคิดว่าค่าทัวร์ฟรีๆ หลายหมื่นต่อหัวนั้น อยู่ดีๆ กลายเป็นความโปรดปรานต่อเพื่อนคนไหนซักคน ที่ไปแทนพี่สาว ที่พระเจ้าจะเลือกให้ไปด้วย แต่เรากลับได้พบว่า เราต่างหาก ที่พระเจ้าโปรดปรานมากกกก

เพราะพระเจ้าเลือกคนได้ถูกกับงานและเวลาจริงๆ ขอบคุณเพื่อนชะ ที่เป็นเพื่อนร่วมทริปที่ดี ไปด้วยแล้วสบายใจมาก ชะเป็นคนไม่ขี้บ่น ใจดี มีน้ำใจ ไปไหนไม่ขัด และไม่มีปัญหาเรื่องเงิน เอาเป็นว่าดีทุกอย่าง และขอบคุณพระเจ้า ที่ก่อนไป อธิษฐานขอให้เจอแต่คนดีๆ (เพราะพักนี้หนัก เหนื่อย กับคนมามาก) จบทริป ก็รู้สึกได้ว่าพระเจ้าตอบคำอธิษฐานและรักเราจริงๆ ^______^ Hallelujah!!!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: