Popsyz [Dui] ::: All GLORY to GOD

Moved from MSN Space few years ago

2 มาตรฐาน คำฮิต ติดปาก รัฐบาล

on July 13, 2009

เริ่มจากหนังสือศึกษาพระคัมภีร์ตอนหนึ่ง พูดว่า "ความรักอันลึกซึ้งของพระเจ้าที่มีต่อประชากรของพระองค์
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา หรือไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน เราจะไม่มีวันพรากจากความรักของพระองค์
ความทุกข์ทรมานที่เกิดขึ้น จะไม่ขับไล่เราออกจากความรัก แต่จะช่วยให้เรามีส่วนร่วมในพระองค์ยิ่งขึ้น
ผู้เชื่อจะต้องเผชิญกับความยากลำบากในหลากหลายรูปแบบเสมอ เช่น การกดขี่ข่มเหง โรคภัยไข้เจ็บ
การถูกขังคุก หรือแม้กระทั่งความตาย …
"
ก็คิดว่า มันจะต้องไม่เกิดกับเราแน่ ฉันไม่เชื่ออออออออ สิ่งต่างๆ เกิดได้ ความทุกข์ยาก การกดดัน ข่มเหง
แต่สิ่งที่ฉันไม่เอาคือ โรคภัยไข้เจ็บ เพราะเราอยู่ในยุคที่พระเยซูรับรอยแผลเฆี่ยนและโรคภัยไปแล้ว

ปรากฎว่าหลังจากนั้น 2 วัน ไข้จับสั่น สั่นๆ ร้อนๆ หนาวๆ หนักๆ จนวันนึง ไม่ไหวแล้ว ต้องไปโรงพยาบาล
กะว่าอาการอย่างนี้ ได้นอนแน่ๆ ที่ไหนได้ พอไปถึงพาราเซตามอลออกฤทธิ์พอดีเลย ไข้หายเกือบหมด
โรงพยาบาลเอกชนย่านรามคำแหงแห่งนึง คุณหมอถามว่า "แล้วมาหาหมอทำไม?"  เจอหน้าหมอ
คุยกันไม่ถึง 3 นาที แทบไม่ได้ตรวจอะไรเราเลย ยกเว้นให้อ้าปากดูทอมซินอักเสบ แล้วก็ไปจ่ายตังค์

วันนั้น ยังมีไข้อยู่บ้าง แต่ไม่เท่าไหร่ และวันอาทิตย์ก็ไม่ค่อยมีอาการ
แต่ทว่า … 2 วันนับจากนั้น มันมีอาการบางอย่างที่ไม่เคยเกิดมากขึ้น ๆ

ด้วยความที่คุณหมอก่อนหน้านี้ตรวจแบบทำเวลามาก เลยอยากลองไปโรงพยาบาลรัฐบาลดู
เผื่อหมอจะวิเคราะห์อะไรนานๆ หน่อย เลยลองไปโรงพยาบาลใกล้บ้านแห่งหนึ่งแถวสวนสยาม
เข้าใจคำว่า 2 มาตรฐานแล้วล่ะ แค่ขึ้นทะเบียนทำประวัติใหม่ ต่อแถวคิวยาวตั้งนานไม่ขยับ
อีกทั้งโซนคนป่วยซ้ายขวา เต็มโรงพยาบาลไปหมด เลยท้อใจกลับไปโรงพยาบาลเดิมดีกว่า

คราวนี้ถูกส่งไปแผนกผิวหนัง แถมเจ้าหน้าที่เขียนระบุว่าจะตรวจเชื้อนี้ ทั้งที่ฉันยังไม่แน่ใจ
พอหมอเห็นหัวเรื่อง และฟังอาการ ก็ฟันธงทั้งที่ยังไม่ได้เปิดผ้าปิดปากเลยแฮะ
แล้วก็สั่งยาให้ 2 ตัวกลับบ้านซะ ไม่ถึง 2 นาที
โรงพยาบาลที่ว่า เดี๋ยวนี้ไม่อธิบายเรื่องยาซักครั้งเลย ผูกถุงให้เสร็จสรรพ เช่นนั้น
เรียกว่ามาตฐาน รพ.เอกชน ก็ใช่ว่าจะดี คนป่วยเยอะ คุณหมอก็ต้องทำเวลาได้คนไข้เยอะๆ

2 มาตรฐานที่ว่า ไม่มีมาตรฐานใดเพอร์เฟคเลย อันที่จริง เข้าออก-โรงพยาบาลเป็นว่าเล่นสมัยเรียนมหาลัย
เพราะเพชรเวชจับตรวจร่างกายเราแทบทุกอย่าง อยู่หลายเดือน จนคุณหมอประจำก็หาไม่เจอว่าอิฉันเป็นไรกันแน่
จนวันที่จะล้างท้องฉีดแป้ง ก็เผ่นแนบ กลัวระบม เบี้ยวนัดหมอ และตอนปวดท้องกำเริบ ก็ไปอีกโรงพยาบาล
คุณหมอถามว่า "มีประกันสังคมมั๊ย" สมัยนั้นเป็นนักศึกษาก็บอกไม่มี คุณหมอท่านนั้นเลยบอกว่า
"ไม่ใช้ประกันสังคม จะได้ให้ยาดีหน่อย" เลยรู้สึกว่าพอมีสิทธิ์ ก็ไม่ได้อยากใช้สิทธิ์นั้น ทำให้ที่ผ่านมา
6 ปี ที่จ่ายค่าประกันสังคมไม่เคยใช้ แต่เหตุผลจริงๆ ที่ไม่ได้ใช้ ไม่ใช่ว่าไม่อยากเป็นคนมาตฐานที่ 2
ใช้ชีวิตแบบสวยเลือกได้ แต่พอดีมาเป็นคริสเตียนแล้ว ไม่เคยเป็นโรคอะไรที่ต้องไปหาหมอเลยซักครั้ง
เวลาตัวร้อนไข้ขึ้น ไม่เคยกินยาแม้แต่พารา ได้แต่ใช้พระคำและความเชื่อ สู้กับโรคที่หลอกจนหายตลอด
เรียกว่า ผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ พระเจ้าปกป้องไม่ให้เป็นอะไร และมารร้ายก็แตะต้องไม่ได้ด้วย

แต่ล่าสุด ความเชื่อ อยู่ที่ไหนหว่า นึกถึงประกันสังคมยิกๆ ปีก่อนประกันอยู่ที่ รพ.เวชธานี ก็ไม่เคยอยากหา
ปีนี้โดนเปลี่ยนไปอยู่ราชวิถี บ้านก็อยู่ชานเมื๊องง ชานเมือง จนเป็นไม่ได้ แม้ประชาชนมาตรฐานชั้น 2
ตอนนี้เลยต้องเป็นประชาชน โอ้ว่า ลูกรัก ของพระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์ต่อไป … คงเปลี่ยนไม่ได้อีกแล้วล่ะ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: