Popsyz [Dui] ::: All GLORY to GOD

Moved from MSN Space few years ago

Summary of 2008

on December 31, 2008

ขอบคุณพระเจ้าสำหรับปี 2008 ที่ได้มีประสบการณ์ใหม่ๆ มากมาย โดยเฉพาะตอนท้ายปี

เริ่มต้นปีนี้ ก็ยังคงเป็น Over-Sensitive Girl จนเกือบจะท้ายปีเลยม้างง ยกเว้น 2 เดือนก่อนสิ้นปี
ที่ไม่ถึงขั้นรุนแรง อ่อนไหวธรรมดา-ปานกลาง เพราะตั้งแต่เดือนพฤจิกายนที่ผ่าน ก็มีประสบการณ์ใหม่ๆ กับพระเจ้า
โดยไม่คิดมาก่อน
1. เป็นประสบการณ์กับพระวิญญาณบริสุทธิ์ในเรื่องของการนมัสการ แบบการอัศจรรย์ไรงี้ ในเพลง "Lead Me to Calvary"
2. มีอยู่วันนึง มีปัญหาเล็กกระจิ๊ดริด แต่ร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แล้วก็คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คิดถึงชีวิตที่ผ่านมา
คิดถึงคุณค่าของชีวิต คุณค่าของเวลา บางทีคนเราก็คิดว่าคุณค่าของสิ่งเหล่านี้มันอยู่ที่ความสำเร็จบ้าง การศึกษาบ้าง
การมีเงินเป็นพันล้านบ้าง แต่สิ่งที่เราว่ามันมีค่าและสำคัญมากคือพระคำของพระเจ้า ปีนี้เลยตัดสินใจไปเรียน BB มา
ก็พบว่า มันก็ยังไม่ใช่ และไม่ได้ทำให้มันมีค่ากว่าปกติ แต่เวลาที่มีคุณค่าจริงๆ คือการได้เอาพระคำพระเจ้ามาใช้
ในประสบการณ์จริงๆ และเวลาที่เห็นฤทธิ์อำนาจ ความยิ่งใหญ่แห่งพระวจนะ มันก็ตอนที่มีปัญหายังไงเล่า
แค่นี้จากที่น้ำตาจะกลายเป็นสีแดงอยู่แล้ว ลุกขึ้นมาหัวเราะอย่างเริงร่า ท้าทายอำนาจมืดทีเดียว 555 ขอบคุณพระเจ้า

ย้อนไปที่ต้นปี ถ้าจำไม่ผิด ค่อนข้างจะเศร้าโศกฝ่ายวิญญาณซักหน่อย เลยตั้งเป้าหมายแบบประชดโลก
ว่าปีนี้จะขอทำเงินมากๆๆๆๆ ตอบแทนผู้มีพระคุณทั้งหลายแหล่ แต่พอเอาเข้าจริงๆ ไม่เคยมีปีไหนรายได้น้อยเท่าปีนี้เลย
แต่ตอนต้นปี พระเจ้าอวยพรให้มีงานประจำ พาร์ทไทม์ หลังจากลุ่มๆ ดอนๆ สุ่มเสี่ยงแบบใจกล้าบ้าบิ่นมาเป็นปี
แล้วก็ได้ไปเยือนบ้านเมืองบรรพบุรุษที่จีนแผ่นดินใหญ่ มกรา-เมษา อยู่ 2 ครั้ง เป็นที่ที่ชอบและประทับใจมาก

กลางปี ไปเรียน BB กะ YWAM ไม่มีเวลาส่วนตัวเลย ตารางเวลายาวเหยียดเช้ายันเย็น กลับไปนอนบ้านก็ไม่ได้
ก็เคยเรียน BB ของ HarvestTime ตื่นเต้นประทับใจทุกครั้งที่เรียนซ้ำแล้วซ้ำอีก ได้สิ่งล้ำลึกและสิ่งสดใหม่มากมาย
แต่ที่ที่เลือกไปเรียน ทำไมเรารู้สึกเฉยๆ ไม่ได้อะไรในชั้นเรียนเลยหว่า เว้นแต่ได้เห็นประสบการณ์ชีวิตของวิทยากร
ที่แตกต่างบุคลิก และมาจากต่างที่ ต่างถิ่น Around the World แถมระหว่างที่ใช้ชีวิตที่โน่น ได้ยินในวิญญาณบ่อยๆ
คำว่า "ค่ายฝึกทหาร" จนออก Outreach จึงได้เข้าใจ เป็นช่วงเวลาที่ต้องอธิษฐานขอ "กำลัง" ตลอดเวลาอย่างเหลือเชื่อ
และตอนที่จิตตกที่สุด วันที่ได้กลับบ้าน คงแฮปปี้ เมื่อสิ่งที่คาดหวังมันไม่ใช่ หนีเสือกลับไปปะจรเข้ จะเหลืออะไรอีก
แต่หลังจากนั้นซักอาทิตย์ ก็ได้สัมผัสอ้อมแขนแห่งรักของพระเจ้า ที่มาปลอบโยน โอบอุ้ม
จนได้บทเรียนยิ่งใหญ่ที่เป็นพี้นฐานกลับบ้าน "ความรัก" ไม่น่าเชื่อว่าจะราคาแพง!

หลังเสร็จสิ้นภารกิจที่ YWAM แล้ว งานที่ตั้งใจจะทำก็เข้ามาจริงๆ ด้วย โดยเฉพาะ Xmas นอกโบสถ์
งานแรก จากที่ต้นปี หลายคนมีนิมิตทำพันธกิจกับชุมชนละแวกใกล้เคียงคริสตจักร ก็เริ่มอธิษฐานกัน
จนคิดจะเข้าไปสร้างความสัมพันธ์ต่ออีกครั้ง จากที่เคยเข้าไปครั้งแรกตอนเดือนมีนาคม
พอดีเคยเลี้ยงอาหารเด็กในชุมชนแถวบางนา รู้สึกประทับใจ เลยอยากจัดงานให้เด็กๆ แถวโบสถ์บ้าง
ปรากฎว่าพอจัดจริงๆ ใช้งบประมาณมากกว่าที่ตั้งไว้อย่างมหาศาล หมดไปกะของขวัญแจกเด็ก
แต่ถ้าในฝ่ายวิญญาณแล้ว ก็ได้เห็นประตูที่พระเจ้าเปิดให้อยู่ แม้โดยส่วนตัวจะยอมรับว่ายังผิดพลาดมากมาย
ทั้งเรื่องการวางแผนงาน บริหารจัดการ ลำดับขั้นตอน แต่โดยรวมที่ประเมินผล ทุกคนยกนิ้วขอบคุณพระเจ้า

งานถัดมา ก็เป็นงานคริสตมาสในห้างสรรพสินค้า วุ่นวายในการประสานงาน การร่วมประชุม ฯลฯ อย่างแรง
ปีทีแล้วอาจหาญคิดไว้ว่าน่าจะเป็น Siam Paragon ไม่ก็ Seacon Sqare เพราะปีก่อนไม่มีคนเอา
แถมที่ซีคอน มอร์ม่อนได้เวทีไปตั้งหลายชั่วโมง จนแล้วจนรอด พี่คนนั้นก็บอกว่าได้เวทีลานน้ำพุเสรีชัวร์
ทำให้ต้องเตรียมรายการแสดง แต่ก็เป็นศูนย์จริงๆ คริสตจักร 2 แห่งที่รับปากว่าจะช่วยเรื่องละครพร้อมทีมโปร
ก็เกิดไม่มาตามนัดซะงั้น แล้วพระเจ้าผู้เมตตาก็จัดเตรียมคนต่างๆ ที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนอย่างเหลือเชื่อ
สุดท้ายของสุดท้าย โดนขยับไปอยู่ The Mall บางกะปิ องค์กรคริสเตียนแห่งหนึ่งที่จะเอาการแสดงอลังการมา
ก็เลยขอบ๊าย บาย ด้วยเหตุผลที่ว่ามันไกล โอ้ว…ทำไงดีเนี่ยะ ก็ต้องกลับมาหาละครเพิ่มและเตี๊ยมอย่างอื่น
ก่อนวันจริง 5 วัน ทางห้างก็บอกยกเลิกซะงั้น ทำไงได้ ต้องกลับมาอธิษฐานด้วยความเชื่อว่าเตรียมแล้วก็ต้องได้ใช้
แล้วก็ได้จริงๆ แต่โดนระเห็จจากเวทีใหญ่มาอยู่ขอบห้าง แต่พระเจ้าคงรู้ว่าเราเหมาะกับอันไหน เพราะเพลงพวกเรา
ขนาดวันจริงร้องดูเนื้อยังกระท่อนกระแท่นจนหน้าหลายๆ คนเป็นสีแดง … ก่อนเวลาจริง มันรนและกระวนกระวายมาก
ซึ่งรู้ว่าไม่ควรเป็น แต่หลายอย่างผิดพลาดเยอะ คนที่ควรจะมาก่อน กลับมาหลังโปรแกรมที่จะต้องเริ่ม ไม่ได้โทษใครเลยนะ
ยอมรับว่าตัวเราเองที่ยังทำได้ไม่ดีพอ ซึ่งไม่ได้เก็บเอามาซ้ำเติมตัวเอง แต่มันเป็นบทเรียนและประสบกาณ์ที่ต้องใคร่ครวญเพื่อคราวต่อไป

ส่วนงานที่รู้สึกชิวๆ และแฮปปี้ที่จะทำมากที่สุด เห็นจะเป็นการร้องเพลงคริสตมาสที่ BTS ทั้งในโบกี้และสถานีสยาม
แต่กระนั้น วินาทีก่อนจะได้ไป ก็มีอุปสรรคที่มารยิงเข้ามากระแทกใจ แต่ถึงเวลาแล้วมันต้องโยนความรู้สึกทิ้งนั้นให้ได้
ก็เลยแฮปปี้กะมันเว้ย  เสียดายที่ปีนี้ให้หนังสือคริสตมาสแค่ 150 เล่ม แล้วก็ขายเพิ่มราคาแพงมาก เลยไม่ซื้อเพราะมีแต่โฆษณา
นอกนั้นขอสนับสนุนหนังสือ กำลังใจ มาแจก แต่ด้วยเนื้อหาที่เป็นพระคัมภีร์ล้วนๆ เลยรู้สึกว่าไม่เวิร์คเท่าพวกคำพยานที่ซื้อเตรียมไม่ทัน
เบอร์โทรที่แปะลงไปในหนังสือเหล่านั้น เลยมีการตอบสนองกลับมาไม่เท่าปีก่อนๆ เพราะแจกกันไม่หมดซะด้วย
ขอบคุณพระเจ้า ที่มีพี่น้องไปช่วยกันและกันร้องเพลงจนเสียงแหบแห้ง รวมทั้งใจกล้าหน้าสู้ แสดงละคร Gospel กลางสถานีรถไฟสยาม
แต่เสียดายที่ปีนี้เลิกกันเร็วไปหน่อย เพราะอิฉันวางแผนพลาดตามเคย ลืมเรื่องกินข้าวของทุกคนไปเลย น้องๆ ก็หิวแทบจะเป็นลมกัน
บทสรุปของคริสตมาสรถไฟฟ้าคือ สนุกมาก แม้ต้องไปพันธกิจที่ขอนแก่นและโคราชวันถัดไปในอากาศยะเยือกแข็งวันถัดไปก็เถอะ
จนคืนนั้นก็ยังต้องไปนอนบ้านฟัส ทั้งที่ก่อนหน้านั้น ต้องนอนโบสถ์ นอนบ้านคนโน้น คนนี้อยู่บ่อยๆ จนต่อมเกรงใจจะหายอยู่แล้ว

สิ่งหนึ่งที่ได้สัมผัส อยากจะรู้จักคำว่า The LORD is my refuge ก็ได้เข้าใจจริงๆ ว่าพระเจ้าเป็นที่ลี้ภัยได้ดีเพียงไร
และสิ่งสำคัญมากๆ ที่เห็นภาพในประสบการณ์หลายๆ อย่าง คือ ความเป็น UNITY
1 คน อาจคุมกองทัพได้เป็นพันคน แต่ 2 คน สามารถช่วยกันตีเมืองหนึ่งได้สำเร็จ 2 คน ดีกว่าคนเดียว
แต่หากกลุ่มๆ หนึ่งไม่สามัคคี และเป้าหมายแตกต่างกันสิ้นเชิง งานนั้นจะไม่สามารถบรรลุไปจุดสุดปลายได้เลย

อันที่จริง 2008 เป็นปีที่ตั้งเป้าเรื่องของการพูด ก็มีทั้งผ่านมาได้บ้าง และยังไม่ได้อีกหลายอย่าง
ก็คงต้องเรียนรู้กันต่อไป ด้วยพระคุณพระเจ้า หวังว่าจะมีสติปัญญาในการพูดโดยพระเยซูคริสต์

จบปีแล้วสิเนอะ … คุ้มค่ามากๆ ปีนี้ เสียดายอยู่เรื่องเดียว สังคมก็กว้างขึ้น แต่ยังตามหาเจ้าของกระดูกซี่โครงไม่เจอซักที


One response to “Summary of 2008

  1. A Little Lawyer says:

    555++ เออนะ ช้านก็เหมือนกัน 5555++

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: