Popsyz [Dui] ::: All GLORY to GOD

Moved from MSN Space few years ago

Ending of 2007

on January 1, 2008

สิ้นปีแล้วสินะ ต้องรวบรวมความทรงจำ (ดีๆ++) และ พระพรที่มากล้นในปี 2007 มาไว้ที่ Diary แห่งนี้ เพื่อเป็นพระพรเวลาที่ย้อนกลับมาอ่านอีกที

2004 – เป็นปีแห่งการทรงนำ ปีแห่งการจัดเตรียมของพระเจ้า ปีแห่งการเริ่มต้น ฯลฯ

2005 – เป็นปีแห่งการทรงเรียก ปีแห่งการเปิดเผย ปีแห่งการสำแดงความล้ำลึกของพระเจ้า ฯลฯ

2006 – เป็นปีแห่งพระพร ปีแห่งนิมิตหมาย ปีที่ออกเดินทางไปยังดินแดนแห่งพันธสัญญา ฯลฯ

2007 – จริงๆ แล้วตั้งเป้าว่าเป็น "ปีแห่งการเกิดผล" อิอิ แต่ความคิดของพระองค์สูงกว่าทางของเรา มันดันกลายเป็น "ปีแห่งการทดสอบ"

อันที่จริง สิ้นปีที่แล้ว มีรายละเอียดเต็มหัว ว่าปีก่อนๆ พระเจ้ามีพระพรอะไร แต่ปีที่แล้ว หลังคริสตมาสป่วยหนัก กว่าจะเขียนก็เลยปีใหม่ไปนานแล้ว แถมติดงานจนไม่ได้เขียน

ปี 2007 จำได้ว่าต้นปีนี่ กำลังทำโปรเจคที่ไม่มีวันลืม โปรเจคที่กะว่าทำ กันยายน 2006 เดือนเดียวเสร็จ ได้กันไปคนละแสน หึๆ พลิกล็อคจริงๆ กลายเป็นโปรเจค "บทเรียนราคาแพง" ทำครึ่งปีแน่ะ ได้ไป 40% อีก 60% บานปลายจนเกือบจะขึ้นโรงขึ้นศาล ซึ่งถ้าขึ้น มั่นใจว่าชนะแน่ แต่ดันไม่มีใครมีเวลาไปฟ้อง และอีก 2 โปรเจคหลังจากนั้น ก็ประวัติศาสตร์คล้ายๆ กัน เพียงแต่ยังคุ้มทุน ขอบคุณพระเจ้า … ตลอดเวลาที่ทำงานพวกนี้ ไม่มีสันติสุขเท่าไหร่เลย จิตใจข้างในมันเรียกร้องแต่ "งานที่สัญญาไว้กับพระเจ้ายังไม่เสร็จ"

นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นต้นปี ส่วนกลางปี สิ่งที่เรียนรู้มาปีก่อนๆ และทางชีวิตเมื่อต้นปี เริ่มเปิดตัวเข้าสู่เวลาแห่งการทดสอบ … จำไม่ได้ว่า อ.ซิดนีย์ มาที่คริสตจักรเราเมื่อไหร่ จำได้แต่ว่าได้รับคำเผยว่ากำลังเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการกลั่นกรอง และได้ sign หลายๆ อย่างที่บอกเหตุการณ์ล่วงหน้า ว่ากำลังจะเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความ "ยากลำบาก" ดังที่ โยเซฟเคยติดคุก หรือ เพื่อน 3 คนของดาเนียลถูกจับโยนเข้าเตาไฟ ก็มีทั้งที่ทดสอบรอดมาได้ และที่ยังไม่สามารถผ่านไปได้ ฯลฯ แต่ทั้งนี้ที่ผ่านมาได้แล้ว ล้วนเป็นพระคุณของพระเจ้าทั้งสิ้น

วันนั้น อ.เอสรา มาเทศนาที่คริสตจักร ท่านพูดถึงการที่คนเราอธิษฐานขอให้ตัวเองเป็นเหมือนพระเยซูมากขึ้น ท่านถามว่ารู้มั๊ยว่ากำลังขออะไรอยู่? ตอนขอน่ะรู้นะ ว่าจะต้องเจอเรื่องหินๆ เพราะสภาพของฉันกับพระเยซูมันต่างกันราวฟ้ากะเหว กว่าเนื้อหนังจะอยู่มือแค่เศษเสี้ยวของพระองค์ก็ยากแล้ว แต่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าสิ่งที่เจอจริงๆ มันเป็นหินที่หนักหนาสาหัส จนเกือบจะขาดใจตายไปหลายทีแล้ว

สิ่งที่พระเจ้าเน้นย้ำในปี 2007 คือ เรื่องของ ความอดทนชนิดพิเศษ ที่เคยเขียนไปว่า มิใช่คำว่า Endurance แต่เป็น Perseverance และ การทรงเรียกให้รับ "ศักดิ์ศรี" มิใช่ในสิ่งที่ตามองเห็น หรือสิ่งที่เสื่อมสูญไปได้ … ก็มีคำอธิษฐานในหลายเรื่อง ที่อธิษฐานมาเป็นเวลานานแล้ว กะเกณฑ์ว่าพระเจ้าจะต้องให้เราเวลาโน้น เวลานี้ แต่พระเจ้าก็ยังให้เรารอต่อไป เพื่อที่สุดปลาย สิ่งที่เรียกว่า "The Best" กำลังจะมาถึง

เมื่อมองย้อนไปในเหตุการณ์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นความทุกข์ สุข เศร้าขาดใจ ยินดีปรีดา ความเจ็บปวด ความชื่นชม ฯลฯ เมื่อย้อนกลับไปดูแล้ว ที่ยังยืดหยัดอยู่ได้ มิใช่เพราะกำลังของตัวเอง หากแต่พระคุณแห่งการทรงเลือก + พระวจนะที่คอยเยียวยาบาดแผลระหว่างทาง และในที่สุดก็พบว่า "ข้าพเจ้าเผชิญทุกสิ่งได้ ด้วยพระเยซูคริสต์ผู้เสริมกำลัง"

ส่วนเรื่องต่างๆ ในกลุ่ม ตั้งแต่ต้นปี บี๋ก็รับบัพติศมา น้องๆ หลายคนเริ่มทำงานทำการ บ้างก็ยังอยู่ บ้างก็หายไป บ้างก็จะเชื่อ แต่ก็ไม่มาเชื่อ บ้างก็เข้ามาใหม่ บ้างผ่านมาแล้วผ่านไป บ้างก็ไม่เคยคิดจะเข้ามา ฯลฯ … มีการเปลี่ยนแปลงตลอดทั้งปี ดีแฮะ

จริงๆ ตั้งใจจะเขียนอีกแบบ แต่ไมกลายเป็นแบบนี้น้า???? งั้นจบละกัน


ขอบคุณพระเจ้า สำหรับ คุณแม่ ที่แสนน่ารักมากๆๆๆๆๆๆ … ตอนแรกก็ไม่เข้าใจอะไรหลายๆ อย่าง ว่าทำไมพระเจ้าต้องให้เราอับอายขายขี้หน้า ไปพึ่งพา ขอความช่วยเหลือจากแม่ ตอนนั้นน้อยใจพระเจ้ามากๆ ที่พระเจ้าอนุญาตให้สิ่งที่ตรงข้ามกับคำอธิษฐานเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่เวลาผ่านไป มันทำให้ซาบซึ้งในความรักของแม่ที่มีต่อเรามากๆ เวลาที่เราอับจน หมดสิ้นหนทาง แม่เป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยซ้ำเติม แต่เป็นกำลังใจให้เสมอ และพร้อมจะช่วยเราจนสุดตัว แม่…เป็นคนที่ทำให้น้ำพระทัยพระเจ้าเริ่มดำเนินในชีวิตเรา เพราะย้อนเวลากลับไปช่วงมหาลัย ทุกคนมองว่าเราเป็นคนที่อนาคตมืดมน แต่ด้วยแรงอธิษฐานของแม่ ทำให้วันหนึ่ง ลูกเลวๆ คนนั้นได้พบพระเจ้า และมอบชีวิตให้พระองค์สร้างใหม่ … (แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ถ้าแม่ไม่อธิษฐาน พระเจ้าจะไม่นำเรามาพบพระองค์ เพียงแต่คำอธิษฐานของแม่นั้น ทำให้น้ำพระทัยพระเจ้าสำเร็จ เหมือนที่พระองค์หาคนยืนอยู่ตรงช่องโหว่ของกำแพง)

จริงๆ อยากเอ่ยชื่อ พี่สาว, ญาติโกโหติกา และพี่น้องในพระคริสต์อีกหลายๆ คน แต่ถ้าเอ่ยมาในที่นี้อีกซักคน คงลิสไม่หมดแน่ เพราะเยอะไปหมด ดังนั้น ขอขอบคุณพระเจ้าสำหรับทุกคนๆ ที่พระองค์นำให้ประสบพบเจอ และเป็นพระพรต่อชีวิต ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง คุณเป็นคนที่พระเจ้าจัดเตรียมสำหรับชีวิตของเรา … เพื่อ "ความรัก"


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: