Popsyz [Dui] ::: All GLORY to GOD

Moved from MSN Space few years ago

BFC Camp – ร้อนนัก พักร้อน

on April 20, 2007

เริ่มจากวันแรกที่ไปถึงระยอง ความรู้สึกไม่พอใจ ผิดหวัง วิ่งเข้ามาในหัวตรึมเลย (ที่นั่นรูปเคารพเยอะมาก) จนกระทั่งเริ่มหลับตาลงอธิษฐาน นมัสการ สิ่งที่พระเจ้าตรัสด้วย ช่วยเปลี่ยนแปลงความคิดและความรู้สึกหลายอย่าง นมัสการในห้องนอนต่อไปอีกซักพัก มีการอธิษฐานเผื่อการเจิมสำหรับแต่ละคน ซึ่งก่อนจะออกจากห้องนอน น้องกวางก็ได้รับบัพติศมาพระวิญญาณบริสุทธิ์ พูดภาษาแปลกๆ ออกมา (หลังจากที่วันอาทิตย์ อธิษฐานเผื่อเรื่องนี้สำหรับโต้งเป็นพิเศษ คนที่ได้กลับกลายเป็น น้อง M แฟนโต้งแทน??) เซอร์ไพรส์มากๆ เพราะเพิ่งเอากระเป๋าเข้าไปเก็บในห้องนอนเอง แล้วที่ค่ายนี้คงจะมีอะไรเกิดขึ้นมากมายแน่นอน

คืนแรกหลังจากประชุมเสร็จ แปลกแฮะ ปีนี้พระวิญญาณคืนแรกไม่เคลื่อนแรงเหมือนค่ายครั้งก่อน รู้สึกชิวๆ แต่ก็มานั่งนมัสการกันต่อในกลุ่ม น้องกวางซุ่มหัดดีดกีต้าร์มาร้องในกลุ่มได้ดีทีเดียว อิอิ หลังจากนั้น เราทั้งหลายก็มา exercise ด้วยท่าเต้นแบบ B-Boy อย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะน้องบิว โดนเก็บหลักฐานไปให้พ่อดูแล้ว เอิ๊กๆ แต่ก็เป็นห่วงเป้(ช)กะเป้(ญ)กันมาก ที่คนขับเข้าใจเวลาผิด ก็รอว่าจะมาถึงที่พักซักกี่โมงน้อ? สุดท้ายมาตอนตี 2 เรายังนอนไม่หลับเยย

วันที่ 2 ตื่นมาอย่างเบลอๆ เพราะไม่คุ้นที่ นอนไม่ค่อยจะหลับ พอสัมมนารอบสายๆ หลังอาหารเช้า สัมผัสกับวิญญาณแห่งการหลับไหลในห้องประชุมแบบกึกๆ หัวพับไป 1 ที แล้วก็ไม่ได้หลับแต่เบลอๆ ฟังเทศน์ม่ายรู้เรื่อง เลยไปตามเป้หญิงที่หายตัวไป ส่วนตอนบ่าย มีเกมส์ตามสีหนุกหนานๆ แต่แว๊บไปช่วยพี่ที่อธิษฐาน+ขับผีในห้องบำบัดภายใน ก็เจอครูคนนั้นอีกจนได้ คนที่ทำเราวิตกยิ่งกว่าผี ทั้งที่อยากจะมีความรักเต็มล้นให้เขา … ตอนดึกๆ เทศนาเสร็จ ก็มีนมัสการ โหๆๆ วันนี้คึกคักสุดๆ อาจารย์แอบมองมาแล้วทำหน้าเขิลลลไปซะงั้น แต่ที่ประชุมก็กระโดดกันหมดเลยนะ ใครๆ ก็บอกว่าพันธกิจนำนมัสการเยี่ยมไปเลย … วันนี้รอบดึกได้เต้นบีบอยกันนิดหน่อย เพราะสลับสับสน บางคนอยากหนุก บางคนอยากได้เพลงซึ้งๆ เลยผสมๆ จบลงด้วยความรัก

วันที่ 3 หลับไปไม่เท่าไหร่ นอนต่อไม่ได้แล้น รับหน้าที่เล่นออร์แกน ต้องไปเทสเสียงแต่เช้า หม่ำข้าวเสร็จก็นั่งฟังเทศน์อยู่ข้างเวที รู้สึกว่าวันนี้ไฟวูบวาบมากมายเลย ตอนบ่ายได้ที พยายามแว๊บหายตัวไปจะหลับๆ เพราะงัวเงีย แต่ไฟพระวิญญาณร้อนมากแม้แต่ที่นอน ทำไงก็หลับไม่ลง เลยลุกขึ้นลุกลงด้วยความไม่แน่ใจ กลับไปห้องประชุม ชวนซาฟัสไปคาดคั้นจากเป้ว่าเป็นอะไรไป 555 ได้ความแล้วก็โล่ง นึกว่าโกรธใคร … พี่ชายเก้เอารถมารับไปริมทะเล กินเติบ+ถ่ายรูปกันอย่างเมามัน ฮือๆๆๆ แต่สุดท้าย นั่งดูคนอื่นเล่นน้ำทะเล ลูกผู้หญิงอย่างเราเลยได้แต่เสียดาย … กลับมาหิวข้าวมากๆ เค้านมัสการเสร็จแล้วด้วย เลยไปนั่งหม่ำลูกชิ้นกับชุ น้องแป๊ะก็มานั่งเปิดจายย ในระหว่างที่รอคนเล่นทะเลกลับมา

เริ่มทยอยเข้าห้องประชุมทีละนิด ไอ้อาหารที่อดเพื่อจะได้พระพรหย่าย ก็ไม่สำเร็จ เจอเนทก็รู้เลยว่าต้องมีอะไรในใจแน่ๆ คืนนี้เลยห่วงแต่เนท และน้องๆ คนอื่นๆ แต่พระวิญญาณเคลื่อนตลอดรายการ คนล้มลงไปนอนเกือบทั้งโบสถ์ … ดังที่รู้กันว่าคนที่วางมืออย่างปลอดภัยที่สุดมีคนเดียว คือ ศบ. เลยรอคิว(ที่ยาวมาก)จากอ.สมเกียรติเมื่อเกือบจะจบประชุม พระเจ้ายืนยันบางอย่างเกี่ยวกับงานรับใช้ผ่าน ศบ. อย่างปลอดภัย เพราะอาจารย์แทบไม่วางโดนหัวเลย เพราะกลัวจะเป็นการผลักเราล้ม ท่านสุภาพและถ่อมใจมาก หลายคนได้รับสัมผัสและการปลดปล่อย แม้แต่เป้หญิงเองที่ยังไม่ได้เป็นคริสเตียน

จบประชุมที่มีกิจกรรมต่อ อาบน้ำเสร็จคิดว่าเสร็จภารกิจวันนี้แล้ว แต่กลับกลายเป็นว่า น้องๆ ทุกคนร้อนรนตอนเที่ยงคืนซะงั้น  ดีใจจริงๆ ที่ทุกคนอยากนมัสการต่อโดยไม่เลิกรา แล้วก็สัมผัสสิ่งที่ดีมากๆ ระหว่างที่นมัสการ แบ่งปันกันหลังเที่ยงคืน จนสุดท้ายก็ปิดประชุมตอนตี 2 ก่าๆ อย่างเหลือเชื่อ แต่พระพรล้นไหล … หลับสนิทเลยคืนนี้ แต่ก็ตื่นเร็วเช่นเคย … ก่อนจะเล่นดนตรี แว๊บไปแอบเฝ้าเดี่ยวได้ไม่นาน ประชุมรอบเช้าเสร็จก็งงๆ นิดๆ เพราะเบลอจริงๆ นอนน้อยมาหลายวัน แล้วก็เห็นหายกันหมด เลยตามไปดูที่ห้องนอน ปรากฎว่าแกงค์ร้อนรนเนี่ยะมาสลบอยู่ในห้องดูหนังเกาหลี … เก๊กซิมนิดๆ ก็จัดกระเป๋าเตรียมกลับบ้าน … ขากลับ โดนระเห็จไปนั่งรถทัวร์ด้วยว่า มังคุดสำคัญกว่าน้องสาว แต่ก็ดี ได้กลับกะเพื่อนและน้องๆ

แม้ว่าค่ายครั้งนี้จะไม่ต้องดีเลิศเหมือนค่ายครั้งก่อน แต่พระเจ้าก็สอนที่จะมองด้านที่ positive+ พระองค์มีวิธีที่จำดำเนินแผนการของพระองค์โดยที่เราไม่รู้ อยากได้สิ่งดีที่สุดก็ต้องอธิษฐานที่สุด อธิษฐานน้อย ก็รับน้อย ส่วนเรื่องวัตถุอื่นๆ พี่สาวเราที่บ่นเรื่องอาหารว่าหัวละร้อย แต่ให้กินผัดไทยกับข้าว แจ้กลับมาแบ่งปันพระพรที่บ้านว่าคุยกับพี่น้องพันธกิจ ที่มาจากต่างจังหวัดบอกว่า "มานี่ สะดวกสบายกว่าบ้านพ้มเยอะเลย" … บางครั้งเราก็สบายเคยตัวจนไม่รู้ว่าสบายกว่าของบางคนเป็นยังไง

ขอบคุณพระเจ้า ที่อภัยและสอนในสิ่งที่เราคิดทันทีทันควัน … และขอบคุณพระองค์ที่อย่างน้อยก็ได้เห็นทะเล


2 responses to “BFC Camp – ร้อนนัก พักร้อน

  1. P.J. says:

     
    ผมสารภาพนะ
    ปัญหาต่างๆที่อธิษฐานขอที่ค่าย พระเจ้าตอบหมดเลย
    แต่ตอนอยู่ค่ายนะ
    อารมณ์พลุ่งพล่านมาก
    เหมือนอยากจะเชือดใครสักคนอยู่ร่ำๆ
    รู้สึกเหมือนกันว่า
    ถ้าใจพร้อมกว่านี้ คงได้รับอะไรมากกว่านี้
    แต่ไม่เป็นไร วันนี้ไปอธิษฐานดีกว่า
     
     

  2. Popsy says:

    เป้…สาวๆ ทั้งกลุ่มเกือบโดนน้องเชือดไปแล้วแหละ บ่นกันไปหลายรอบเลยอ้อ มีอย่างนึง ตอนอยู่ที่ค่าย ไม่ใช่กวางคนเดียวที่รับบัพติศมาพระวิญญาณ พูดภาษาแปลกๆ ออกมาน้องต้อม บีบอยของเราก็ได้ในห้องเด็ก บอกว่าพูดภาษาแปลกๆ ได้ครั้งแรก น้องเพิ่งบอกไม่นานนี้พี่ก็เลยงง เพราะตอนอธิษฐานในกลุ่มเคยได้ยินน้องพูด ก็เลยถามว่าคราวก่อนหน้าไปค่ายไม่ใช่ภาษาพระวิญญาณหรอ
    น้องบอกว่าผมอธิษฐานภาษาเกาหลีครับ (น้องพูดเกาหลีเก่ง) ปกติพูดไม่คล่อง แต่เวลาอธิษฐานพระเจ้านำ ภาษาเกาหลีคล่องเลย
    แต่ภาษาที่ได้จากพระวิญญาณไม่ใช่เกาหลีครับ … งงเลย น้องชั้น อธิษฐานภาษาเกาหลีก็ไม่รู้เลยนะเนี่ยะ นึกว่าภาษาแปลกๆ
    เอาเป็นว่าตกใจมากค่ะ พระเจ้ากำลังเร่งคนของพระองค์มากเลย ตอนเราอายุเท่าบีบอย ชีวิตรันทดมากๆ บ่นๆ ว่าพระเจ้าอยู่ไหน
    กว่าจะพบพระองค์จริงๆ ก็โตแล้ว … แต่ขอบคุณพระองค์ ที่อย่างน้อยตอนนี้เราได้รู้จักพระองค์มากขึ้น และรู้จักกันและกัน ^__^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: