Popsyz [Dui] ::: All GLORY to GOD

Moved from MSN Space few years ago

Happy New Year 2007

on January 3, 2007
ขอบคุณพระเจ้าสำหรับความรักอันสดใหม่ สำหรับปีใหม่ 2007
 
เช้านี้ตื่นขึ้นมาอย่างท้อแท้ ขุ่นเคือง แห้งแล้งในความรัก คิดเรื่องงานทีไร ก็หงุดหงิด ว่าทำไมมันวุ่นวายขนาดนี้ แถมมีอารมณ์มัวๆ ซัวๆ คิดแต่เรื่องไม่ดีๆ ของคนอื่นและตัวเอง เลยอธิษฐานกับพระองค์ให้ช่วยปกป้องจากสิ่งเหล่านี้ด้วยเถิด
ไม่นานนัก พระคำพระเจ้าดังน้ำโชลมใจ ขจัดขยะออกไปทันที ความชุ่มชื่นก็ฟื้นคืนกลับมา
 
"พระเจ้าทรงดีต่อคนทั้งปวงที่คอยท่าพระองค์อยู่
และทรงดีต่อคนที่แสวงพระองค์
เป็นการดีที่จะหวังใจและรอคอย

เป็นการดีที่คนเราจะแบกแอกในปฐมวัย
ให้เขานั่งเงียบๆ อยู่แต่ลำพัง
เพราะพระองค์ทรงวางแอกนั้นเอง
ให้เขาเอาปากจดไว้ในผงคลีดิน
ถ้าทำดังนั้นชะรอยจะมีหวัง
ให้เขาเอียงแก้มให้ผู้ที่ตบเขา
ให้เขายอมรับความอับอายอย่างเต็มเปี่ยมเถิด
แม้พระองค์ทรงกระทำให้เกิดความเศร้าโศก
พระองค์จะทรงพระกรุณา
ตามความรักมั่นคงอันเหลือล้นของพระองค์
เพราะพระองค์ทรงกระทำให้ใครเกิดความทุกข์ใจ
หรือ…มีความโศกเศร้าด้วยชอบพระทัยก็หามิได้
" Lamentations 3:25-33
1. รอคอยพระเจ้าอย่างมีความหวัง
2. อดทนต่อความยากลำบากในวันนี้ เพื่อสิ่งที่ดีกว่าในวันข้างหน้า
3. รับเอากางเขนของพระคริสต์ แบกตามพระองค์ (ไม่พร่ำบ่น ไม่พูดว่าใคร)
4. ยอมเสียเปรียบ ใครให้ร้าย ให้อวยพรตอบ หุบปากเอาไว้ เอาชนะความชั่วด้วยความดี
5. ความเศร้าโศกแค่ชั่วยาม แต่ความเปรมปรีดิ์มีตลอดไป เพราะพระเจ้าไม่ปรารถนาให้เราเป็นทุกข์ด้วยชอบพระทัย
 
เมื่อลูกได้พบพระองค์ ลูกก็เห็นความบกพร่องตัวเองมากมาย
แต่ลูกก็ไม่ละอาย เพราะลูกมีหวังในพระองค์ และความบกพร่องนั้นจะสูญไป


 
เหตุการณ์ระเบิด ซีคอน แสควร์ วันอาทิตย์ที่ 31 ธันวาคม
 
เนื่องจากว่าพวกเราในกลุ่มอากาเป้ อยากดูหนัง Nativity หรือ "กำเนิดพระเยซู" กันมาก แต่ดันเข้ากลุ่ม นมัสการกันเพลินเสียก่อน แถมพระวิญญาณเคลื่อนในการเผยพระวจนะต่อ จึงทำให้ไปไม่ทันรอบหนังตอนบ่าย 3 ไปถึงก็เกือบ 5 โมงเย็นแล้ว เลยนั่งหม่ำมื้อเย็นกันดีกว่า
 
หลังจากหม่ำๆ เสร็จแล้ว ก็ลงมาดูของขวัญที่ลานน้ำพุ สีสันวันปีใหม่ และความร่าเริงบันเทิงใจ เต็มสถานที่ เลยซื้อคุกกี้ไปหลายแพค ฝากผู้หลักผู้ใหญ่ และเลยไปเดินคลองถมชั้นบนต่อ ระหว่างที่เดินคลองถม แปลกใจมากๆ ทำไมแต่ละร้าน ลนลาน ปิดร้านแบบลวกๆ กันทุกร้าน
 
น้องฮาโรก็โทรเข้ามาหาคุณแม่ "หาา แม่อยู่ซีคอนหรอ" พวกเราทุกคนเริ่มรู้สถานการณ์แล้ว ว่าควรออกจากห้างให้เร็วที่สุด เนื่องจากมีข่าวลือว่าวันนี้จะมีระเบิดทั่วกทม ในใจก็ยังคิด ว่ามือวางคงไม่มาไกลขนาดนี้หรอก ซีคอนจะสำคัญอะไรเล่า
 
ทุกคนที่มาเดิน เปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่ง วิ่งเป็นกระโดด บรรยากาศเหมือนหนังฮอลลีวู้ดมากเลย ขนาดทางห้างไม่ยอมประชาสัมพันธ์แจ้งอะไรเลยนะเนี่ยะ แค่ข่าวลือสะพัด คนยังขวัญหนีดีฝ่อไปมากมาย ตอนนี้ไม่มีใครเดินแล้ว มีแต่คนวิ่งๆๆ เราก็ลงมาหากลุ่มพี่ๆ ที่นั่งรอตรงลานน้ำพุ ร้านค้าหลายร้าน ยังเปิดขาย ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่เห็นคนวิ่งกรู หน้าตาตื่นตะลึงไปที่ประตูทางออก เขาเลยเริ่มเอะใจ
 
พี่ผู้หญิงร้านตุ๊กตา หันมาถามเราว่า "เค้ามีอะไรกันหรอ" "อ๋อ พี่ เค้าหนีระเบิดกันค่ะ" เท่านั้นแหละ ยังไม่ทันอธิบาย พี่คนนั้นหันไปสั่งลูกน้องว่า "ไม่ต้องเก็บร้าน หนีเอาชีวิตรอดเร็ว" แล้วทุกคนก็ต่างเบียดเสียด แย่งกันออกตรงหน้าประตูห้าง ออกมาด้านหน้า ทุกคนหน้าตา หวาดกลัว ลนลาน และข้อพระคำที่ว่า "เราไม่ได้เอาอะไรเข้ามาในโลกฉันใด เราก็เอาอะไรออกไปจากโลกไม่ได้ฉันนั้น" ก็ปรากฎเป็นภาพชัดเจนวันนี้ ทุกคนนั้น แท้จริงต่างก็รักชีวิตของตน และรู้ว่า เมื่อภัยมา สิ่งของรอบตัว ก็ไม่ได้มีค่ามากไปกว่าชีวิต
 
ตอนนี้คนเต็มถนน ฟุตบาท สะพานลอย ป้ายรถเมล์ ฯลฯ หน้าตาแต่ละคน เหมือนพวกในหนังแนววันสิ้นโลกทั้งนั้น แต่ขณะนี้ต้องมีคนลงไปเอารถที่ลานจอดรถ เพื่อรับพี่น้องที่มาด้วยกันกลับไปอธิษฐานที่โบสถ์ให้ได้ ฟัสกับเราจึงวิ่งลงไปเอารถชั้นใต้ดิน ตอนนี้อยากจะร้องไห้มากๆ ไม่ใช่เพราะกลัวตาย แต่เห็นหน้าตาผู้คนแต่ละคน น่าสงสารทั้งนั้น เขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หวาดกลัว และยังไม่รู้จักกับพระเยซู ผู้ประทานชีวิตนิรันดร์ พวกเรานึกถึงโทรโข่งกับในปลิวขึ้นมา ว่าถ้ามีอยู่ในมือเวลานี้ เราจะไปยืนประกาศเหมือนที่เห็นพวกป้ายเหลืองเค้าทำกัน แต่อีกใจก็เป็นห่วงพี่น้องที่รอรถอยู่ ต้องฝ่าออกไปให้ได้
 
ขอบคุณพระเจ้า เราทุกคนถึงโบสถ์โดยปลอดภัย แต่เหตุการณ์นี้ มันยังธรรมดา ถ้าเทียบกับวันที่พระเยซูจะเสด็จกลับมา ผู้ที่ยังไม่กลับใจจากบาป ต้อนรับพระเยซู จะอกสั่นขวันแขวนยิ่งกว่านี้หลายร้อยเท่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์เท่านั้น!!!
 
ในเนื้อเพลง "เวลาของเอลียาห์" มีท่อนหนึ่งที่บอกว่า
"แม้นี่เป็นเวลาแห่งการทนทุกข์ ความกันดาร ความมืดและสงคราม แต่เราเป็นคนงานที่ทรงเลือกไว้ ให้รับใช้ ประกาศพระคำของพระเจ้า"
 
พี่น้องที่รัก … จงลุกขึ้นเอาเคียวเกี่ยวเถิด พระองค์จะมาถึงประตูแล้ว

3 responses to “Happy New Year 2007

  1. Popsy says:

    อีกเรื่องหนึ่งที่ขอบคุณพระเจ้า คือเรื่องของ "ลูกระเบิด" จริงๆ แล้วคนร้ายตั้งใจวางระเบิดในตัวห้าง หน้าร้านทอง ตรงนั้นเป็นอะไรที่พลุกพล่าน และคนเยอะมากๆ แต่พระเจ้าส่งแม่บ้านท่านหนึ่งไปเก็บขยะ แล้วแม่บ้านก็ดันไปเก็บกระป๋องมันฝรั่งในถังขยะที่ยังเต็มมาหม่ำๆ หม่ำไป หม่ำมา ดั๊น ไปเจอแผงวงจรไฟฟ้าจนได้ อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้นเล่า … ถ้าไม่ใช่เพราะพระเจ้า คงมีคนแขนขาขาดไปหลายคน เพราะหลังจากที่แม่บ้านเจอแผงไฟฟ้าในมันฝรั่ง เลยไปเรียกยามมาดู พี่ยามก็เอาไอ้เจ้าเนี่ยะไปวางตรงลานจอดรถด้านหน้าห้าง แล้วล้อมด้วยยางรถยนต์เอาไว้ แต่หน่วยกู้ระเบิดมาไม่ทัน มันเลยตูมซะก่อน ดีว่า ไม่มีใครเป็นอะไร
     
    วันนั้น ไม่ใช่แค่กลุ่มอากาเป้ที่ไปซีคอน ครอบครัวเราไปชอปปิ้งที่นั่นกันทั้งบ้าน ดีว่าพวกเขากลับไปก่อน และพวกเราก็ได้เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยตัวเอง พวกกลุ่มพี่ๆ ที่ไปด้วยกันที่นั่งรอด้านล่าง บอกว่าได้ยินเสียงระเบิด ตู้มมมม ดังมาก เร้าใจจริงๆ
     
    เรื่องของเรื่อง พวกเราก็เดินผ่านจุดที่เขาเอาระเบิดไปวางด้วย … ขอบคุณพระเจ้าค่ะ ที่ปกป้องลูกๆ ของพระองค์ไว้ ไม่ให้เป็นอะไร มีพระคริสต์ ชีวิตปลอดภัยจริงๆ

  2. cHiNtaWeE says:

    ขอบคุณพระเจ้ามากๆค่า….(*^ ^*)

  3. A Little Lawyer says:

     
     
     
    พระเจ้าสัญญาไว้ในพระธรรมสดุดีไงว่า
     
    ทูตสวรรค์ตั้งค่ายล้อมบรรดาผู้ที่ยำเกรงพระองค์ไว้  และช่วยกู้เขาในวันยากลำบาก….
     
     
     
     
     
    แล้วใครหน้าไหน …จะทำอันตรายลูกของพระองค์ได้….
    ขอบพระคุณพระเจ้า  เช่นกันจ้ะ….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s